ترس ترس و بازمترس...کی میشه ازین مرحله هم عبور کنم.....

هر چی ببشتر میگذره مطمئن تر میشم چیزی که من تجربه ش کردم حتی یه دوست داشتن معمولی نبود حتی حسی که یه آدم میتونه بعد پوشیدن یه کفش جدید بهش داشته باشه و بعد کفشش عوض بشه هم نبود..میدونم خوشبخت نیستی...ولی خب کمته.فقط زانو زدن جلو پام و طلب حلالیت سر سوزن آرومم میکنه.مقایسه تو رو از پا خواهد انداخت...وقتی سال ها بعد کسی اومد تو زندگیت که به گرد پای منم نمیرسه..و خودت خودتو از چشمم انداختی...فراموش خواهی شد و مطمئنم هرگز فراموشت نخواهم شد وفتی که روزگار دختری رو توی زندگیت اورد که دمار از روزگارت درمیاره.. + نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم خرداد ۱۴۰۳ ساعت 3:23 توسط مهرنوش  | 

نمیدونم قراره کی این احساستم از بین بره؟؟ یکم دیر نشده ؟ اخه خیییلی زمان گذشته.من دیگه اون ادم سابق نیستم دلم برات تنگ نمیشه دوست ندارم دیگه تصادفی توی شهر ببینمت.دیگه برام مهم نیست کجایی با کی هستی...همه اینا نشونه خوبیه تازه من خییلی تو زندگیم پیشرفت کردم ولی هیچ چیزی نتونسته گندی که زدی رو حتی کمرنگ کنه .برا همین هرازچندگاهی این تنفره میاد سراغم...و حالم خراب و خرابتر میکنه.میدونم تو با هررر کی که باشی هیچ وقت قرار نیست عاشقش بشی...ازدواج تو مصلحتی خواهد بود.و سایه ی بلایی که سر زندگی من اوردی تا لحطه ای که زنده ای روی زندگیت خواهد بود اینو مطمئنم.چون قشنگ میشناسمت...ولی چ فایده ازین طرف منم حال دل خوب نیست با وجود همه اتفاق های خوبی که برام افتاده بازم حالم خوب نیست و این تقصیر توه ..ازت متنفررررم... + نوشته شده در دوشنبه یازدهم تیر ۱۴۰۳ ساعت 2:42 توسط مهرنوش  |